Οι τιμές από τα πολλά χρόνια τους από το θάνατό τους είναι πολύ διαφορετικές, ακόμη και όταν το 90 αλλιώς το 91 αναγνωρίζεται ως η καλύτερη μορφή. Οι νόμοι τους 66-12 μηνών ήταν επίσης η νεότερη μακροβιότερη καταγεγραμμένη διακυβέρνηση οποιουδήποτε Φαραώ (και κάτι από τα δικά σας για τη μακροβιότερη ποτέ), πιθανώς κοντά στον Πέπι Β', ο οποίος έζησε 1.000 χρόνια πριν και λέγεται ότι βασίλευσε για πάνω από 90 χρόνια. Είναι και συνήθως ένας από τους πιο επιτυχημένους πολεμιστές Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, διεξάγοντας μηδέν λιγότερο από 15 στρατιωτικές μάχες, οι οποίες οδήγησαν σε νίκες, εξαιρώντας τη μάχη του Κάδης, η οποία ουσιαστικά θεωρείται ένα αδιέξοδο. Ο Ραμσής Β' θεωρείται ο καλύτερος, πολύ αξιοσημείωτος και ισχυρότερος Φαραώ του Νέου Βασιλείου, και αυτό από μόνο του είναι η ισχυρότερη χρονολογική εποχή της αρχαίας Αιγύπτου.
Επιπλέον, το γλυπτό στο Μέμφις, ο Ραμσής Β' παρήγγειλε επίσης πολλά άλλα αγάλματα του εαυτού του κατά τη διάρκεια της Αιγύπτου, μερικά από τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν σε διάφορους ναούς και σε κοινωνικούς χώρους. Άλλο αξιοσημείωτο αρχιτεκτονικό έργο του Ραμσή Β' είναι το Ραμσή, ένα τεράστιο νεκροταφείο χτισμένο στη νοτιοδυτική όχθη του Νείλου, κοντά στο σημερινό Λούξορ. Το https://abuking777.com/el/login/ νεότερο μέτωπο, που χτίστηκε αρχικά για να τιμήσει τους νεότερους θεούς Άμμωνα, Ρα-Οραχτί και Πταχ, παραμένει ένας από τους πιο απίστευτους αρχαίους σχηματισμούς στην Αίγυπτο σήμερα. Και κατά τη διάρκεια της μάχης της Κάδης, ο Ραμσής Β' ήταν επίσης γνωστός για τις επιτυχημένες στρατιωτικές του προσπάθειες εναντίον των Λίβυων και των Νουβίων, και άλλων. Υπό τον νόμο του Ραμσή Β', η Αίγυπτος έφτασε στο μέγιστο εδαφικό της επίπεδο, εκτεινόμενη από την προοδευτική Συρία στα βόρεια μέχρι το προοδευτικό Σουδάν στα νότια.
Μερικά από τα πιο διάσημα έργα τέχνης του Ραμσή Β' είναι τα πολλαπλά γλυπτά και ανάγλυφα που έχουν δημιουργηθεί κατ' εικόνα τους, καθώς και τα πολυάριθμα σχέδια ναών και τοιχογραφιών που παρήγγειλε. Μαζί με τους διάσημους ναούς και τα μνημεία τους, ο Ραμσής Β' επέβλεψε την κατασκευή πολυάριθμων καναλιών και μονοπατιών, τα οποία συνέβαλαν στην τροποποίηση των μεταφορών και των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια της Αιγύπτου. Η μακροζωία του οδήγησε στη φήμη του ως έξυπνου και ισχυρού ηγέτη, και η εξαιρετική του κληρονομιά συνέχισε να προκαλεί θαυμασμό και θαυμασμό πολύ μετά τον θάνατό του. Παρά την πρωτοποριακή του πορεία, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ενεργός και εκπλήρωσε τα καθήκοντά του ως Φαραώ μέχρι το τέλος της ύπαρξής του, συνέχισε να απελευθερώνει στρατιωτικές στρατηγίες και να επιβλέπει καλά τα προσωπικά του έργα κατά τη δεκαετία του '80. Οι Ραμσή Β' πολλών φυλών είχαν πολλούς γιους και κόρες, αρκετοί από τους οποίους έγιναν δυναμικές προσωπικότητες.
Οι νεότεροι ναοί μακριά από το Αμπού Σιμπέλ
Ήταν σίγουρα μερικοί υψηλότεροι δίδυμοι ναοί με κέντρο τον Ραμσή Β' στη Νουβία, κοντά στο Σουδάν. Με το μεγαλείο του ναού του και τη μεγαλοπρέπεια που αντιπροσώπευε, ο Ραμσής Β' διατήρησε την κληρονομιά τους εδραιωμένη για να την έχει για τις επόμενες γενιές των Αιγυπτίων. Το νέο μέτωπο αναγνώρισε τον νέο θεό Άμμωνα, ο οποίος απέκτησε μεγάλη εξέχουσα θέση στο αιγυπτιακό πάνθεον. Ορισμένα κτίρια και έργα που δεν είχαν γίνει από αυτόν διατηρούν το όνομά τους, αφού αναστηλώθηκαν μέσα σε λίγους μήνες, όταν αυτά ήταν γεμάτα. Ο άνθρωπος χρησιμοποίησε επίσης σωστά τους τρόπους από την εποχή του, χρησιμοποιώντας την προπαγάνδα. Οι γιοι τους, κληρονόμοι του θρόνου, είχαν πεθάνει μόλις πριν από τον θάνατό τους.
Πρώιμα πολλά χρόνια και μπορείτε να Στρατιωτικές Τεχνικές
Επιδιώκοντας ζητήματα μικρότερου του μέσου όρου μεσαίου επιπέδου που ακολούθησαν τη μάχη του Καντές, οι νεότερες σχέσεις Χετταίων-Αιγύπτου εξελίχθηκαν σε μια περίοδο μέτριας διπλωματίας εκτός των ζητημάτων. Οι καλύτεροι και πιο ισχυροί στρατοί της εποχής κατευθύνθηκαν στο στρατόπεδο του Καντές. Η μάχη του Καντές μεταξύ των Χετταίων και των Αιγυπτίων στην Ανατολία, των δύο υπερδυνάμεων της δεκαετίας του 1950, σημάδεψε την πολιτική και ένοπλη ιστορία της χώρας. Η απόφασή του να συμμετάσχει στη διαμάχη που ακολούθησε την Αίγυπτο προέκυψε από έναν μακροχρόνιο ανταγωνισμό για τον έλεγχο του νεότερου Λεβάντε, μιας περιοχής γεμάτης πόρους και εμπορικούς δρόμους, και θα ήταν καθοριστική για τον λογαριασμό της ενέργειας στην παλιά Εγγύς Ανατολή.
Αρχικά, ο τύπος τους νίκησε μέχρι τέλους στη μάχη του Djahy στα ανατολικότερα σύνορα της νέας Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας, εντός του κατά τα άλλα προοδευτικού νότιου Λιβάνου. Αυτό οφείλεται στην αναγνωρισμένη άνοδό τους στο θρόνο την 1η Σεμού, ημερομηνία 26, και στον θάνατό του την 32η Σεμού, ημερομηνία 15. Ο τύπος άρπαξε τον νέο θρόνο σε μια περίοδο κρίσης και πολιτικής αναταραχής, πιθανώς από τον Τουοσρέτ, και φέρεται να είναι απόγονος του Ραμσή Β΄ λόγω άλλων μελών της οικογένειας, όπως ο Σέτι Β΄, ο Σιπτά και ο Τουοσρέτ. Η μακρά βασιλεία του σημείωσε τις τελευταίες πτώσεις από την αιγυπτιακή κυβέρνηση και την οικονομική εξουσία, με ορισμένες εισβολές και οικονομικές δυσκολίες που μαστίζουν τους Φαραώ πριν από αυτόν.
Ο Σέτι Α΄ δίδαξε το παιδί του σε δημοτικά και πνευματικά ζητήματα, ενώ στην πραγματικότητα, και ο πρίγκιπας Ραμσής χρησιμοποίησε τον πατέρα του ως αναπληρωτή του στις κομητειακές περιφέρειες σε θρησκευτικές γιορτές. Αμέσως, ο Σέτι ξεκίνησε ένα πρόγραμμα δράσης μακριά από στρατιωτικές εκστρατείες στη Χαναάν, τη Συρία και τη Λιβύη. Περίπου 50 χρόνια πριν από τη γέννησή τους, κατά τη Δέκατη Όγδοη Δυναστεία, η Αίγυπτος είχε περάσει μια περίοδο αναταραχής. Η περίοδος κατά την οποία γεννήθηκε, όσον αφορά τη νέα Αυτοκρατορία, είναι μια περίοδος κατά την οποία η Αίγυπτος ήθελε να ελέγξει ένα ευρύ βασίλειο που εκτεινόταν από την 4η Καταρράκτη του Νείλου στο Σουδάν στις επαρχίες της Βόρειας Συρίας. Η ιστορία τους ξεκίνησε πολύ μετά τον θάνατό τους, όταν προσπάθησε να τιμηθεί ως Ιησούς και πολλοί μεταγενέστεροι ηγεμόνες ήθελαν να τον μιμηθούν.
Ο Ραμσής Β' απέκτησε πολλούς μαθητές και συζύγους, συμπεριλαμβανομένης της αγαπημένης τους, Νεφερτάρι, στην οποία αφιέρωσε περίτεχνα μνημεία. Κάτω από τους νόμους του, η Αίγυπτος άκμασε σε ένα πολυπολιτισμικό βασίλειο όπου άνθισε η ανταλλαγή και συνυπήρχαν ποικίλες πνευματικές τέχνες. Δημιουργημένος από τον βασιλιά Σέτι Α' και τον βασιλιά Τούγια, ο Ραμσής έγινε βασιλιάς από νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα του. Το νέο βασίλειο που βασίλευε δεν ήταν η νέα αυτοκρατορία που εδραίωσαν οι προκάτοχοί τους. Η νεότερη συνθήκη έχει αντιγραφεί σε πήλινες πινακίδες με κεφαλαία γράμματα και διατηρείται στα βασιλικά αρχεία των Χετταίων, από τα οποία και ελήφθη από τους σύγχρονους αρχαιολόγους. Αυτή η εικόνα, τόσο κεντρική στην αυτοαντίληψη του Ραμσή, σχεδόν σημαίνει τον θάνατο του.
Η τρίτη θέση διατηρείται από έναν σημαντικό αριθμό ενημερωμένων Αιγυπτιολόγων. Η νέα αίθουσα εξακολουθεί να είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό κτίριο που έχει κατασκευαστεί ποτέ. Ο Ραμσής πρόσθεσε μια εντελώς νεότερη αυλή και μπορείτε να δείτε το μέτωπό σας πριν από τον Αμενχοτέπ Γ΄ στο Λούξορ, να το ζωγραφίσετε με ανάγλυφα της φυλής του Κάδης και να δημιουργήσετε τεράστια αγάλματα από τον εαυτό του και δύο επιβλητικούς οβελίσκους. Μερικοί άνθρωποι φτάνουν ακούγοντας ότι οι ναοί ήταν κλειστοί και αναρωτιούνται αν μπορούν να αλλάξουν αυτό που πιστεύουν. Αυτός και ο Ιζόνγκ δημιούργησαν τα νέα ονόματα των προηγούμενων Φαραώ στα υπάρχοντα μνημεία, συμπεριλαμβανομένων των δικών του – έτσι συστηματικά, οι μεταγενέστεροι μελετητές αρχικά τον υπερεκτίμησαν ως δημιουργό από σχηματισμούς που προηγουμένως είχε οικειοποιηθεί.
Τα νέα γεγονότα δημιουργούν μια σύνδεση με την κύρια πόλη του Πι-Ραμσή και τους δύσκολους μήνες που πέρασε η Αίγυπτος υπό την ηγεσία του Ραμσή Β'. Η νέα πνευματική εντύπωση που έλαβε ο Ραμσής για την Αίγυπτο δεν χάνεται. Η νέα ηγεσία μετά τον Ραμσή Β' σημειώνεται από τις πολλαπλές στρατιωτικές μάχες και έγινε ένας από τους διάσημους Αιγύπτιους Φαραώ που ήταν γνωστοί για την ένοπλη δύναμή τους. Οι νέοι ναοί του Αμπού Σιμπέλ, δύο μεγάλοι ναοί διπλού υλικού, ήταν επίσης κεντραρισμένοι από τον Ραμσή Β'. Η βασίλισσα Ραμσή πήρε στη συνέχεια τον νέο θρόνο από την Αίγυπτο στις αρχές της δεκαετίας των 20 του (μέχρι το 1279 π.Χ.) και κυβέρνησε για 66 χρόνια μέχρι τον θάνατό της (1213 π.Χ.). Στη συνέχεια, κείμενα τον αναφέρουν ως τον πιο έμπειρο στρατιωτικό πρωτοπόρο και κυβερνήτη των βόρειων χωρών (Χάκπις), γεγονός που καθιστά πιθανό να ήταν διοικητής του στρατού στο πεδίο της μάχης.
Τα στρατιωτικά επιτεύγματα του Ραμσή Β΄ διεύρυναν την κυριαρχία της Αιγύπτου και διασφάλισαν τη δημοτικότητά της στην περιοχή. Η νέα συνθήκη όρισε τη λήξη των εχθροπραξιών μεταξύ τους σε μια περίοδο ηρεμίας και συνεργασίας.
Μέσα στο όγδοο και το ένατο έτος της βασιλείας του, ο Ραμσής πραγματοποίησε περισσότερες στρατιωτικές εκστρατείες εναντίον των Χετταίων, καταλαμβάνοντας πλήρως το Νταπούρ και το Τουνίπ. Συνέχισε να καθοδηγεί στρατιωτικές στρατηγίες, μια από τις πιο σημαντικές επιτυχίες, στις οποίες εκτιμάται η ανδρεία τους και οι ενεργοί ηγέτες τους έναντι των νέων αιγυπτιακών ενόπλων δυνάμεων. Ο Ραμσής πολέμησε με θάρρος, αλλά ήταν πολύ λιγότερος σε αριθμό και βρέθηκε σε ενέδρα από τον στρατό των Χετταίων και γλίτωσε παρά τρίχα από τον θάνατο στο πεδίο της μάχης. Ως ο πρώτος κορυφαίος πρίγκιπας, ο Ραμσής έστειλε τον πατέρα του στις στρατιωτικές τους εκστρατείες, για να εξασφαλίσει όμως την ηγεσία και τη μάχη.
Το μέτωπο αυτό έχει σχεδιαστεί για να αποκαλύψει τη δύναμη και τα πλεονεκτήματα του Ραμσή. Ο νέος ναός βρισκόταν βορειοδυτικά και νοτιοανατολικά και είχε δύο ψηλές αυλές. Το νεότερο μέτωπο που ιδρύθηκε από τον Ραμσή Β' ονομάζεται Νέο Ραμσή. Ο Ραμσή Β' μετέφερε τα χρήματα της Αιγύπτου από τις Θήβες σε μια άλλη περιοχή του ανατολικού Δέλτα. Το νεότερο Ραμσή έχει ως στόχο να δημιουργήσει έναν μεγάλο νεκροταφείο, που χτίστηκε για την ταφή του, στη δυτική Θήβα.
Η μάχη του «Νάρμερ», περίπου το 3100 π.Χ., ξεκίνησε την κύρια βασιλική δυναστεία της Αιγύπτου πριν από τη βασίλισσα Νάρμερ, σηματοδοτώντας την αυγή των πρώτων δυναστικών μηνών. Για να κατακτήσει τον Ραμσή Β', η μάχη εδραίωσε το προφίλ τους ως μια εξαιρετική βασίλισσα πολεμίστρια, αν θέλετε να έχετε αρχεία, παραμένει ένα κρίσιμο κεφάλαιο στις συνθήκες της εθνικής σύγκρουσης και της συνεργασίας. Ο νέος ανταγωνισμός, που ξεκίνησε από την Αίγυπτο και τους Χετταίους, έφτασε στο αποκορύφωμά του στις αρχές του 13ου αιώνα π.Χ., έθεσε το νέο στάδιο για μια αντιπαράθεση που θα καθόριζε την ισορροπία εκτός εξουσίας στην περιοχή. Κάτω από την ηγεσία του Σουπιλουλίουμ, οι νέοι Χετταίοι είχαν επεκταθεί προς τα νότια, απορροφώντας υποτελείς δυνάμεις και αμφισβητώντας τη δημοτικότητα της Αιγύπτου. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ακενατόν και του Τουταγχαμών, η αυτονομία της Αιγύπτου εξασθένησε λόγω πολιτικής αστάθειας και θα στραφεί στο επίκεντρο των εσωτερικών μεταρρυθμίσεων.
